ΙΑ.1.7 Σχολιασμός Νομολογίας
Σύμφωνα με την 1590/2020 ΣΤΕ (περίπτωση Δημοτικού έργου, όπου ζητείτο η αναίρεση της αριθμ. 356/2017 ΔΕφΤρίπ) παραπέμπει την υπόθεση στην επταμελή σύνθεση του Στ΄ Τμήματος:
- Η διάλυση της εργολαβίας επέχει θέση βεβαίωσης περάτωσης των εργασιών, από την οποία αρχίζει ο χρόνος της εγγύησης και επέρχεται τελικώς η αυτοδίκαιη παραλαβή του έργου ενώ
- Αν διαπιστωθεί από την επιτροπή παραλαβής η εκτέλεση εργασιών καθ’ υπέρβαση των εγκεκριμένων ποσοτήτων ή κατά τροποποίηση των εγκεκριμένων σχεδίων και η παραλαβή αποκρουσθεί από την προϊσταμένη αρχή, οι προθεσμίες για την συντέλεση αυτοδίκαιης παραλαβής διακόπτονται είτε για το σύνολο του έργου είτε εν μέρει, αν είναι δυνατός ο διαχωρισμός, ενώ
- Η συντέλεση αυτοδίκαιης προσωρινής και περαιτέρω οριστικής παραλαβής δεν επεκτείνεται σε εργασίες μη καλυπτόμενες από την αρχική και τις συμπληρωματικές συμβάσεις..
Με την 653/2016 ΠΠΡ ΑΘ απορρίπτεται η αγωγή του Αναδόχου Σύμβασης έργου (μελέτη, κατασκευή, προμήθεια και εγκατάσταση ιατρικού και ξενοδοχειακού εξοπλισμού σε νοσοκομείο), το οποίο έργο θα ολοκληρωνόταν εντός συγκεκριμένης προθεσμίας και ολοκληρώθηκε μετά από μεγάλη καθυστέρηση. Σύμφωνα με το σκεπτικό της εν λόγω Απόφασης ο ανάδοχος επαναλαμβάνει το νόμο και αναφέρεται σε θετικές ζημιές εξαιτίας της φερομένης υπερημερίας που επήλθαν σε χρόνο προγενέστερο και όχι σε μελλοντικό.
Με την 1009/2009 ΣΤΕ Απορρίπτεται η αναίρεση του Αναδόχου κατά της απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών (την οποία και επικυρώνει) καθώς:
- Το κρίσιμο χρονικό διάστημα για το οποίο ζητήθηκε από την αναιρεσείουσα αποζημίωση ήταν προγενέστερο της υποβολής απ` αυτήν των σχετικών οχλήσεων
- Oι de ισχυρισμοί του αναδόχου ότι η υποβολή οχλήσεως στην προκειμένη περίπτωση ήταν περιττή, διότι το Δημόσιο τελούσε σε γνώση της υπερημερίας του αλλά και εκ της όλης συμπεριφοράς του καθίστατο άνευ σημασίας η όχλησή του, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.
Κατά την 339/90 ΔΕφΠατρών, δεν θεμελιώνεται δικαίωμα διάλυσης της σύμβασης εάν στα συμβατικά τεύχη προβλέπεται άλλος χρόνος έναρξης εργασιών από αυτόν της υπογραφής της σύμβασης. Εφόσον ο Ανάδοχος έχει προχωρήσει στην έναρξη των (εν προκειμένω αναφερομένων) εργασιών και ουδέποτε υπέβαλλε ειδική δήλωση διακοπής εργασιών προς τον προϊστάμενο της διευθύνουσας υπηρεσίας δεν υφίσταται αίτημα διάλυσης της σύμβασης και κατ’ επέκταση δεν εγείρεται ζήτημα αποδοχής ή μη αιτήματος διάλυσης. Συνεπώς σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο τελευταίο εδάφιο της παρ. 3 του Άρθ. 161 του Ν.4412/2016, δήλωση που δεν περιλαμβάνει τα ανωτέρω στοιχεία, δεν παράγει έννομο αποτέλεσμα.
Σύμφωνα με την 78/87 ΔΕφΚρήτης, δεν απαιτείται δήλωση διακοπής εάν οι εργασίες διακοπούν ή δεν άρχισαν με διαταγή του Εργοδότη. Η ειδική δήλωση διακοπής εργασιών όφειλε να είναι σαφής και καθαρά, ήτοι αιτιολογημένη αιρέσεων ή όρων, αιρέσεις δε ή όροι παρεμβαλλόμενοι εις τοιαύτην δήλωσιν δεν επηρεάζουν το κύρος αυτής (1918/93 ΣτΕ), ενώ σύμφωνα με τις 1741/2011 ΔΕΦ ΑΘ, 651/2006 ΣΤΕ, η υποβολή από τον ανάδοχο της ειδικής δήλωσης διακοπής των εργασιών του έργου με υπαιτιότητα του κυρίου του έργου και η διακοπή των εργασιών από αυτόν δεν τον απαλλάσσει από τις λοιπές συμβατικές του υποχρεώσεις, μεταξύ των οποίων είναι η διατήρηση σε ετοιμότητα του αναγκαίου για την εκτέλεση του έργου προσωπικού, εφόσον, πάντως, δεν έχει γίνει αποδεκτή η δήλωση από τη διευθύνουσα το έργο υπηρεσία και δεν έχει επέλθει η διάλυση της σύμβασης.