ΣΤ.4 Παράταση των  Προθεσμιών

              

Στην συνήθη περίπτωση μη συντέλεσης του συνολικού έργου ή τμήματος αυτού  εντός των συμβατικών προθεσμιών, προκύπτει η ανάγκη παράτασης των προθεσμιών. Στην περίπτωση αυτή ισχύει η γενική αρχή χορήγησης παράτασης (συνολικής ή τμηματικής ) αντίστοιχα προθεσμίας ,ενώ τρέχει η παλιά προθεσμία. Η παράταση (ως ειδικής μορφής τροποποίησης της σύμβασης) εγκρίνεται με απόφαση της Προϊσταμένης Αρχής. Ως γενική διαπίστωση μπορεί να αναφερθεί η προτροπή του νομοθέτη η τήρηση της γενικής αρχής

  • Όσον αφορά τις αναθέτουσες αρχές : Να προβαίνουν στην χορήγηση παρατάσεων πριν τη λήξη των προθεσμιών του έργου,
  • Όσον αφορά τους αναδόχους: Να έχει κατατεθεί αίτησή τους προς το πρωτόκολλο της Διευθύνουσας το έργο Υπηρεσίας πριν την εκπνοή της προθεσμίας (τμηματικής ή συνολικής)

Οι παρατάσεις επίσης διαχωρίζονται σε (παρ. 8 Άρθ. 147):

  • Παράταση με αναθεώρηση χορηγείται αν η καθυστέρηση δεν οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του αναδόχου (άρα ακόμα κι αν φέρει μέρος της ευθύνης),
  • Παράταση χωρίς αναθεώρηση χορηγείται αν αυτό επιτάσσει το συμφέρον του έργου, όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του αναδόχου.

Η απόφαση περί παράτασης πρέπει να διαλαμβάνει, σε περίπτωση που στη σύμβαση προβλέπεται η καταβολή πριμ για την ταχύτερη αποπεράτωση του έργου, αν παρατείνονται ή όχι οι προθεσμίες που υπολογίζονται για την καταβολή του πριμ

Νομολογία περί παρατάσεων προθεσμιών

Πράξη 158/2014 Κλιμ. Τμ. 7 – Σκέψη ΙΙ :

Η αίτηση του αναδόχου για παράταση της συμβατικής προθεσμίας, που αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την έκδοση της σχετικής εγκριτικής απόφασης, πρέπει να υποβληθεί πριν από τη λήξη της αρχικής συμβατικής προθεσμίας εκτέλεσης του οικείου έργου ή της νόμιμης παράτασής της, ενώ για την έκδοση από την αρμόδια αρχή της σχετικής εγκριτικής απόφασης δεν τίθεται προθεσμία, ούτε καθορίζεται ο χρόνος έναρξης ισχύος της. Ενόψει δε της γενικής αρχής για τη μη αναδρομική ισχύ των συστατικών ατομικών διοικητικών πράξεων, η σχετική εγκριτική απόφαση δεν μπορεί να ανατρέξει σε χρόνο προγενέστερο της έκδοσής της, εκτός εάν αυτή εκδοθεί, εντός ευλόγου χρόνου, από τη λήξη της συνολικής προθεσμίας εκτέλεσης του έργου, οπότε ανατρέχει στο χρόνο αυτό. Και τούτο, διότι, σε αντίθετη περίπτωση, η καθυστέρηση έκδοσης της εγκριτικής απόφασης λόγω υπαιτιότητας του κυρίου του έργου θα απέβαινε σε βάρος του αναδόχου που υπέβαλε το σχετικό αίτημά του εντός της προθεσμίας για την ολοκλήρωση του έργου, λαμβανομένης υπόψη και της υποχρέωσης του τελευταίου για συνέχιση της κατασκευής του, εντός της οριακής προθεσμίας. Αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή θα οδηγούσε, επίσης, σε αποδοχή της δυνατότητας καταστρατηγήσεων των σχετικών περί προθεσμιών διατάξεων, η τήρηση των οποίων υπαγορεύεται από λόγους δημόσιας τάξης, εφόσον συνδέονται άμεσα με το δημόσιο συμφέρον ολοκλήρωσης του έργου και παράδοσής του έγκαιρα προς θεραπεία δημόσιου σκοπού (βλ. Ελ. Συν. Πράξεις VII Τμ. 244/2010, Κλ. Προλ. Ελ. στο VII Τμ.5, 31/2012, 94/2013). Επομένως, η εκτέλεση εργασιών δημοτικού έργου είναι νόμιμη, όταν αυτή λαμβάνει χώρα πριν από τη λήξη της συμβατικής προθεσμίας εκτέλεσης του έργου ή της νόμιμης παράτασής του, που εγκρίνεται με απόφαση της προϊσταμένης αρχής του έργου, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα (πρβλ. Ελ. Συν. Αποφ. VI Τμ. 2753/2011, 3101/2012, Πράξεις Κλ. Προλ. Ελ. Δαπανών στο VII Τμ. 344, 230/2013).

Πράξη 158/2014 Κλιμ. Τμ. 7 :

Μη νομίμως παρατάθηκε, αναδρομικά, έως 31.3.2010 η προθεσμία εκτέλεσης του επίμαχου έργου με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, καθόσον η σχετική απόφαση εκδόθηκε μετά την παρέλευση της συμβατικής προθεσμίας του έργου και της πρώτης (νόμιμης παράτασης αυτού, κατόπιν αιτήματος της αναδόχου κοινοπραξίας το οποίο επίσης υποβλήθηκε μετά την εκπνοή των ως άνω προθεσμιών. Εξάλλου, και ανεξαρτήτως της παραδοχής ότι η χρηματοδότηση του έργου ήταν εξασφαλισμένη ήδη κατά τα έτη 2008 και 2009 από το πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ», τυχόν έλλειψη χρηματοδότησης δεν δύναται να νομιμοποιήσει την ως άνω καταστρατήγηση των προθεσμιών περαίωσης του έργου, ενώ αναφορικά με την απόφαση της Τ.Υ.Δ.Κ. περί διακοπής εργασιών, και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι, όπως προκύπτει, η ανάδοχος δεν αιτήθηκε τη διακοπή των εργασιών, πρέπει να επισημανθεί ότι, εν προκειμένω, διακοπή εργασιών δεν προβλέπεται με διαταγή της Διευθύνουσας υπηρεσίας, αναρμοδίως, δε, η Τ.Υ.Δ.Κ. απεφάνθη και επί του αιτήματος της αναδόχου περί παράτασης, καθόσον για τη χορήγηση παράτασης, απαιτείται απόφαση της προϊσταμένης αρχής (απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου). Μη νόμιμη δαπάνη.

1795/2015 ΔΕΦ ΑΘ  - Περίληψη :

Δημόσια έργα. Αίτημα για την αναγνώριση ότι η παράταση της συμβατικής προθεσμίας του έργου οφείλεται σε υπαιτιότητα του κυρίου και, συνεπώς, πρέπει να χορηγηθεί με αναθεώρηση, δηλαδή με τιμές που προσιδιάζουν σε εμπρόθεσμη εκτέλεση του έργου.

Πότε μπορούν να είναι διάδικοι τις διαφορές που αναφύονται από διοικητικές συμβάσεις εκτελέσεως έργων ΝΠΔΔ, εκτός από τον ανάδοχο και το νπδδ για λογαριασμό του οποίου εκτελείται το έργο και το Ελληνικό Δημόσιο.

Βάσει συμβάσεως απαιτείτο η έγκριση οποιασδήποτε εργασίας, ακόμη και αν δεν περιλαμβάνεται ρητά στην Τεχνική Περιγραφή και αντίστοιχη υποχρέωση του αναδόχου να εκτελέσει αυτή, ακόμα κι αν την αμφισβητούσε, λόγω μη πληρωμής των λογαριασμών, μέχρι να λήξει η διαφωνία σχετικά με τη νομιμότητα των δηλώσεων αυτών διακοπής των εργασιών, αφού δεν είναι νόμιμη σχετική ειδική δήλωση διακοπής εργασιών, εφόσον δεν υφίσταται υπαιτιότητα του κυρίου του έργου από τη μη πληρωμή υποβληθέντος λογαριασμού.

Εφόσον δεν έπραξε σχετικώς η ανάδοχος, δεν συνέτρεχε νόμιμος λόγος μη συνέχισης των εργασιών και ως εκ τούτου, η οποιαδήποτε παράταση χορηγήθηκε για ολοκλήρωση του συμβατικού αντικειμένου του ένδικου έργου ορθά χορηγήθηκε «χωρίς αναθεώρηση» γιατί οφειλόταν σε αποκλειστική υπαιτιότητα της αναδόχου, και όχι υπαιτιότητα της Υπηρεσίας.